Seed 1337 przedstawia
SAMSARA · ROK 2287
W produkcji · Windows · macOS · Linux
PrzewińGra o utrzymaniu władzy nad megamiastem, w którym każde narzędzie kontroli działa i każde zamyka drogę powrotu.
Zarządzanie miastem bez budowania. Władza stoi na kłamstwie, które trzeba podtrzymywać samemu, a każda droga z tej władzy prowadzi do rządów maszyny.
Wcześniejsze wybory mają znaczenie, także między aktami.
Pierwsze spojrzenie
Prolog
01 / 05
Rok 2287. SAMSARA to megamiasto nad rzeką, która kończy się w martwej wodzie: trzynaście dzielnic i smog z pieców i spalin, bo żadne odnawialne źródło energii już nie działa. Mieszkańcy mówią po prostu „miasto”.
Państwo skurczyło się do trzech oświetlonych gmachów w Ministries. Resztę trzymają korporacje, gangi i kulty. Granica nie biegnie tu między władzą a ulicą, tylko między tymi, których stać na to, żeby nie umierać, a tymi, których nie stać.
02 / 05
Dyktatura upadła w jeden dzień. Ciało dyktatora wystawiono na placu przed Ministries, żeby całe miasto zobaczyło, że nie żyje, a potem je skremowano. Protokół kremacji leży w archiwach.
Miasto odetchnęło. Korporacje, gangi i resztki państwa zaczęły dzielić dzielnice, a ulica czekała na kogoś, kto wyjdzie z niej samej.
03 / 05
Umysł dyktatora nie spłonął. W tajnej lecznicy pod Ministries spisek starej władzy z korporacjami przeniósł go do nowego ciała: stara władza dała umysł, Meissner powłokę, a Omnivox pokazał miastu zbawcę, który wyszedł z ludu. Miasto uwierzyło, bo chciało.
Obok słoja dyktatora czekały zapasowe: szefowa tajnej policji, propagandystka, skarbnik, twórca przenoszenia i urzędniczka, o której nikt nie pamiętał. Spisek chciał mieć wybór, więc to ty wybierasz, czyj umysł obudzi się w ciele zbawcy. Ten zbawca to Protektor, a Protektor to ty. Każdy współspiskowiec trzyma dowód, a całą prawdę zna tylko jedna osoba u twojego boku: powiernik.
04 / 05
Protektor to urząd, nie osoba. Jesteś jego umysłem, a ciało jest wymienne. Pierwsze ciało to klon z banku Meissnera, bo twarzy zbawcy z ludu nikt w mieście nie może znać.
Ciała się starzeją, chorują i giną w zamachach. Umysł przechodzi wtedy do następnego, a kopie ukryte w dzielnicach pozwalają wrócić nawet po śmierci. Następne ciało czeka w magazynie Meissnera i Meissner dobrze wie, ile jest warte: wrogi Meissner ciała nie odda. Powiernik też dostaje ciało z katalogu, ale nie ma kopii, więc jego śmierć jest ostateczna.
05 / 05
Indra to sztuczna inteligencja miasta i doradczyni Protektora. Nie ma twarzy, tylko serwerownie. Co noc o północy przysyła raport, liczy, przewiduje i wykonuje dyrektywy, które jej oddajesz, ale nie rządzi i nie ocenia.
Dane dostaje od aparatu, a aparat ze strachu kłamie: im ostrzejsza władza, tym ładniejsze raporty i tym mniej w nich prawdy. Każda dyrektywa uczy Indrę, jak się rządzi tym miastem. Jej raport zaczyna się od słowa „zalecam”.
Dwa akty
Rządzisz megamiastem po upadku dyktatury, z umysłem przełożonym do cudzego ciała. Władza stoi na kłamstwie, które trzeba podtrzymywać samemu, a każde zakończenie oddaje miasto maszynie.
Lata rządów Indry. Lud nie chce władzy AI, więc maszyna wskrzesza jedynego człowieka, którego zna na wylot: ciebie. Kampania startuje z testamentu, który zostawiło twoje zakończenie aktu I.
Wybierz umysł
Obok słoja dyktatora spisek trzymał zapasowe. Ty decydujesz, czyj umysł zostanie Protektorem, a każdy wnosi własne wpływy, głód i wrogów.
Kto trzyma miasto
Dziewiętnaście frakcji dzieli trzynaście dzielnic. Każda ma lidera, kolejkę następców i własne powody, żeby cię potrzebować albo się ciebie pozbyć.
Korporacja
Właściciel opowieści. To on ogłosił miastu zbawcę.
Korporacja
Właściciel ciał. Dostarczył zbawcy powłokę i wie, ile ich jeszcze ma.
Korporacja
Właściciel kabli. Jego sieć to kręgosłup Indry.
Korporacja
Właściciel prądu. Miasto chodzi po jego przewodach.
Gang uliczny
Hieny Omnivoxu, śmiech i oburzenie na zamówienie.
Gang uliczny
Świecarze Arclightu, ściągają długi ciemnością.
Resztki państwa
Państwo jako pamięć: księgi, tożsamości, granice.
Kult
Czciciele nieśmiertelnego. Może jesteś tym, na kogo czekali.
Jak działa władza
Wszystko idzie przez najemników, aparat, Indrę albo filary władzy. Rozkaz ma dojazd i czas trwania, a raport, który wraca, to nie fakt.
Co noc o północy Indra przysyła raport z tego, co powie jej aparat. Im twardsze rządy, tym ładniejsze liczby i tym mniej w nich prawdy.
Powłoki starzeją się, chorują i giną w zamachach. Umysł przechodzi dalej, a kopie ukryte w dzielnicach pozwalają wrócić nawet po śmierci.
Każde zakończenie aktu I oddaje miasto Indrze inną drogą, a testament, który zostawia, staje się startem aktu II.